Contact met de hulpdiensten, berger, de ANWB en natuurlijk de mensen op ons tracé. Het veiligstellen van een pechgeval of loslopende honden ‘vangen’ op ons tracé. Ron doet het allemaal. “Iedere dag is anders, maar die pylonen heb ik toch al vaak neergezet” grapt Ron. Zo noemt hij zich ook wel Ron van “team pylon”. Want, met bijvoorbeeld het veiligstellen van het pechgeval is Ron druk in de weer met de pylonen: “Daarmee sluiten we een rijstrook af om het verkeer langs het pechgeval te leiden” vertelt Ron verder. Tijdens de schouwronde, het controleren van het tracé op onregelmatigheden, komt Ron van alles tegen. Rommel op de rijbaan, maar ook gewonde of verdwaalde dieren. Het is al een paar keer voorgekomen dat Ron een hond ziet die niet op het tracé hoort. “Vandaar dat ik dus sinds een tijd ook een hondenriem in mijn wagen heb, dat maakt het vangen toch iets makkelijker.”
Ron werkt inmiddels 14 jaar als Tunnelwacht bij de Westerscheldetunnel. Zijn meest bijzondere herinnering? “Ik heb al wel een aantal bizarre dingen meegemaakt. Bijvoorbeeld een loslopende stier waar de brandweer voor moest komen of een telescoopkraan op zijn kant voor de Westbuis die daar een aantal dagen lag. Maar ook de politie die met getrokken wapens een stilstaand voertuig benaderden. Over het algemeen loopt het met een sisser af, maar in de 12 jaar dat ik hier werk heb ik natuurlijk ook weleens meegemaakt dat ik bijvoorbeeld bij een ernstig ongeval stond. Die dingen blijven je ook bij.” Na 12 jaar heeft Ron het nog steeds goed naar zijn zin als Tunnelwacht: ”Iedere dag is anders, ik heb veel vrijheid. Ik rij rond met lekkere muziek en maak hier en daar een praatje. Maar ik kom natuurlijk ook graag in actie als het nodig is.”
